Maltitol قابلیت جدید

مالتیتول نوع جدیدی از شیرین کننده های عملکردی است، به علت کم بودن کالری، غیر پریسید، هضم سخت و جذب کلسیم و سایر ویژگی های فیزیولوژیکی، موجب نگرانی گسترده ای شده است. مالتوز هیدروژنه، نام شیمیایی 4-O-α-D-glucosyl-D-glucitol، فرمول مولکولی C12H24O11، جرم مولکولی نسبی 344.31. مالتیتوول یک پودر کریستالی سفید یا مایع غلیظ شفاف شفاف بی رنگ است، محلول در آب، غیر قابل حل در متانول و اتانول است. هیدروسکوپی بسیار قوی است، تجارتی کلی شربت مالتیتول.

شیرینی ملتیتول از 85٪ تا 95٪ ساکارز است. با مقاومت در برابر حرارت، مقاومت اسیدی، رطوبت و ویژگی های غلیظ نشده و دیگر، اساسا می تواند واکنش مایار را نداشته باشد. در بدن هضم نشده و جذب نمی شود، مقدار کالری 5٪ از ساکارز، قند خون را افزایش نمی دهد، کلسترول، شیرین کننده ایده آل برای اثر بخشی از مواد غذایی را افزایش نمی دهد. برای غذای کودکان، می تواند از پوسیدگی دندان جلوگیری کند.

خصوصیات فیزیولوژیکی

غیر خورنده: مالتیوتول ماتریکس تولید اسید نیست، تقریبا به طور کامل به سنتز باکتری های پلی ساکارید های نامحلول منجر نمی شود، بنابراین ملتیتول برای ایجاد پوسیدگی دندان قند جدید غیر خورنده جدید بسیار دشوار است.

ترویج جذب کلسیم: آزمایش های حیوانی نشان می دهد که مالتیوتول باید نقش جذب روده از کلسیم را افزایش داده و توده استخوان را افزایش داده و عملکرد سیستم استخوان را افزایش دهد.

ترشح انسولین: مالتیتوول را تحریک نکنید، زیرا هضم و جذب آن دشوار است، گلوکز خون افزایش می یابد، بنابراین متابولیسم گلوکز باید ترشح انسولین باشد، اثر تحریک کننده ای ندارد و این باعث کاهش ترشح انسولین می شود. می توان دید که مالتیوتول می تواند به عنوان یک شیرین کننده برای بیماران دیابتی استفاده شود.

انباشت چربی بیش از حد بدن را ممنوع می کند: اگر هر دو مصرف چربی و قند زیاد، به دلیل تحریک ترشح انسولین، فعالیت پروتئاز لیپوپروتئین افزایش یابد، افزایش تجمع چربی در بدن آسان است. اگر مالتیوتول به جای شکر برای تولید غذاهای پرچرب مانند بستنی، کیک و شکلات استفاده شود، مطلوب است که تجمع بیش از حد چربی در بدن را کاهش دهد زیرا باعث ترشح انسولین نمی شود.

دشوار برای هضم: maltitol در بدن انسان تقریبا نمی تواند برای بزاق، آب معده، تجزیه آنزیم روده کوچک، علاوه بر استفاده از بخشی از باکتری روده، بقیه نمی تواند هضم و دفع شود.

تقریبا 10 درصد از مالتیتول در بدن به عنوان منبع انرژی پس از هضم روده کوچک استفاده می شود. 90٪ باقیمانده در اثر عملکردهای باکتری در روده بزرگ تجزیه می شود و بقیه به عنوان انرژی در طول روده بزرگ جذب می شوند. بنابراین مقدار مالتیتول جذب شده در روده کوچک به همراه جذب اسیدهای چرب زنجیره ای کوتاه در روده بزرگ می تواند حدود 2 کیلال گرم مالتیتول محاسبه شود.